Wprowadzenie. Trwający konflikt zbrojny, zakłócenia w infrastrukturze logistycznej i rosnące zagrożenia dla bezpieczeństwa żywnościowego znacząco przekształciły ukraiński system rolno-spożywczy i zwiększyły podatność społeczności terytorialnych na zagrożenia. Celem niniejszego badania było uzasadnienie innowacyjnych ram ekonomicznych dla zorientowanego na bezpieczeństwo zarządzania rozwojem  społeczności terytorialnych w kontekście dostosowania ukraińskich łańcuchów dostaw rolno-spożywczych do wyzwań związanych z bezpieczeństwem żywnościowym i procesów integracji europejskiej.
Wyniki i wnioski. Analiza krajowych i międzynarodowych danych statystycznych za lata 2017 ÷ 2024 wykazała spadek produkcji rolnej o 25 ÷ 30 % w regionach frontowych, któremu towarzyszył wzrost kosztów logistyki o 35 ÷ 40 %, podczas gdy regiony zachodnie wykazały się większą adaptacyjnością, a wzrost kosztów ograniczył się do 10 ÷ 12 %. Ocena porównawcza wykazała statystycznie istotne różnice  między wskaźnikami bezpieczeństwa żywnościowego na Ukrainie i w UE w latach kryzysu. Analiza regresji potwierdziła, że produkcja rolna (β = 0,47) i eksport (β = 0,41) mają najsilniejszy pozytywny wpływ na  bezpieczeństwo żywnościowe, natomiast koszty logistyki (β = −0,39) i czas dostawy (β = −0,31) są głównymi czynnikami negatywnymi. Zintegrowany wskaźnik zarządzania zorientowanego na bezpieczeństwo  zidentyfikował wyraźne zróżnicowanie regionalne: najniższy poziom zrównoważenia odnotowano w społecznościach na pierwszej linii frontu (0,38 ÷ 0,41), umiarkowany w regionach centralnych (0,55 ÷ 0,60), a  najwyższy w regionach zachodnich (> 0,70). Wyniki potwierdzają, że odporność społeczności terytorialnych zależy od skoordynowanej interakcji zdolności produkcyjnych, optymalizacji logistyki i kierunkowanego wsparcia społeczno-ekonomicznego, zgodnego z europejskimi ramami politycznymi.