Wprowadzenie. Badanie dotyczy potrzeby zbadania kształtowania marki pracodawcy w firmach produkcyjnych jako czynnika retencji pracowników i zwiększania konkurencyjności na rynku pracy. Celem było ustalenie związku między materialnymi i niematerialnymi elementami marki pracodawcy w zapewnianiu lojalności i stabilności pracowników. Podstawę metodologiczną stanowiła analiza praktyk albańskiej firmy „Shqiponja SHPK”, próba 32 pracowników z różnych działów, a także wywiady i analiza dokumentacji.
Wyniki i wnioski. Wyniki pokazały, że uczciwe wynagrodzenie i bezpieczne warunki pracy zapewniają podstawową stabilność, a tradycje korporacyjne, relacje interpersonalne i skuteczna komunikacja
wzmacniają poczucie przynależności i długoterminowego zaangażowania. Zidentyfikowano słabości polityki kadrowej, w szczególności ograniczone możliwości rozwoju kariery i problemy z równowagą między życiem zawodowym a prywatnym. Jednakże rodzinna własność i stabilność finansowa firmy wzmacniały zaufanie. Odnotowano również niską świadomość misji, wizji i celów strategicznych firmy wśród pracowników, a także niewystarczającą komunikację wewnętrzną i ograniczone wykorzystanie kanałów cyfrowych w budowaniu marki. Pomimo tych ograniczeń, widoczne były konkretne przejawy lojalności pracowników, w tym identyfikacja emocjonalna z organizacją i silne wzajemne wsparcie w zespołach. Badanie potwierdziło, że wewnętrzna marka pracodawcy determinuje poziom zaangażowania pracowników i  komfort psychologiczny, a praktyki komunikacyjne odgrywają kluczową rolę w kształtowaniu reputacji. Stwierdzono, że połączenie aspektów materialnych i niematerialnych w ramach kompleksowego modelu  marki pracodawcy zapewnia stabilność pracowników i zwiększa atrakcyjność przedsiębiorstwa.