Wprowadzenie. Rośliny z podrodziny rzęsowych (Lemnoideae), potocznie nazywane rzęsą wodną, stanowią obiecujące źródło białka roślinnego o wysokiej wartości odżywczej i szerokim potencjale zastosowań w przemyśle spożywczym i biotechnologicznym. Zawartość białka w biomasie może sięgać 50 % suchej masy, przy korzystnym profilu aminokwasowym i wysokiej przyswajalności. Rośliny te dostarczają także mikroelementów, błonnika oraz bioaktywnych związków, takich jak karotenoidy, polifenole i tokoferole, co nadaje im status żywności funkcjonalnej o potencjale prozdrowotnym. Wyniki badań wskazują na możliwość korzystnego wpływu spożycia produktów z roślin rzęsowych na wskaźniki metaboliczne i mikrobiotę jelitową.
Wyniki i wnioski. Z perspektywy producenta rośliny rzęsowe oferują wyjątkowo wysoką produktywność biomasy, krótki cykl wzrostu i łatwość adaptacji do systemów zamkniętych, co umożliwia całoroczną produkcję niezależną od warunków klimatycznych. Biomasa może być kierowana do bezpośredniego spożycia lub wykorzystana jako surowiec do ekstrakcji białek, produkcji dodatków paszowych i wytwarzania  biogazu lub bioetanolu. Wprowadzenie rzęsowych do przemysłu spożywczego napotyka jednak na wyzwania, takie jak ograniczona akceptacja konsumencka i zmienność składu surowca. Hodowle otwarte wymagają kontroli zawartości metali ciężkich i skażenia biologicznego, ewentualna ucieczka roślin do środowiska może prowadzić do kolonizacji wód naturalnych. Rośliny rzęsowe wyróżniają się niskim zapotrzebowaniem na wodę, energię i powierzchnię uprawną, a ich hodowla może być zintegrowana z systemami oczyszczania ścieków i recyklingu składników odżywczych. Połączenie wysokiej wartości odżywczej, efektywności produkcyjnej i niewielkiego wpływu środowiskowego czyni je surowcem o strategicznym znaczeniu dla zrównoważonej produkcji żywności.